“Als de vereniging hulp nodig heeft, dan help je.” Frank over vrijwillige inzet

Frank Driessen (52 jaar) is penningmeester bij Tensor Turnen in Weert. In het dagelijks leven is Frank commercieel directeur van een Amerikaans softwarebedrijf. Als ‘echte Wieërter jong’ wil hij zijn steentje bijdragen aan de samenleving. Dingen mee opzetten en ‘inkleuren’, dat is wat Frank graag doet. Want, zo zegt hij zelf: “Je moet het samen doen. Als iedereen maar afwacht, dan gebeurt er niets.

Frank is bij Tensor Turnen terecht gekomen via zijn zoon Kay. Die ging turnen nadat hij Epke Zonderland goud zag winnen op de Olympische Spelen. Frank raakte op die manier steeds meer betrokken bij de sport. En dat viel op! “Een trainer zag dat ik zo enthousiast was en hij vroeg me of ik jurylid wilde worden. Dat ben ik gaan doen want als je vereniging hulp nodig heeft, dan help je. Van daaruit is het balletje gaan rollen en toen de bestuursfunctie voor penningmeester vrij kwam, ben ik dat gaan doen”.


Het is niet alleen het financiële reilen en zeilen waar Frank bij betrokken is. Zo heeft hij veel overleg met trainers en de andere bestuursleden. Onlangs is er een visie geschreven hoe de club de aankomende 5 jaar door wil gaan. En soms moet er ook wel eens een boormachine ter hand genomen worden. Want de turnhal is in eigen beheer.

Frank ziet zijn vrijwilligerswerk als een sociale ontmoetingsplaats. “Het contact met de ouders, de jongens die ik iedere week zie rondrennen door de hal, daar doe je het voor. Ik ben maar een klein radartje in het geheel. We doen het met z’n allen en we zijn trots op de grote club vrijwilligers die betrokken zijn bij de club”.

Frank is niet alleen vrijwilliger bij Tensor Turnen. Zijn andere zoon voetbalt en daar is hij teamleider. Daarnaast zingt hij in het koor Manoeuvre, dat hij mee heeft opgericht en waar hij ook lang voorzitter is geweest. Én het afgelopen jaar zat Frank tijdens de verkiezingen, samen met zijn vrouw, in het stemlokaal in Swartbroek.

Wat Frank wil meegeven aan mensen die vrijwilligerswerk willen gaan doen: “Ga voor wat je hart je ingeeft. Als je het om de juiste redenen doet, dan krijg je er energie van. Dan is het leuk en blijft het leuk. Met de juiste levensinstelling kom je er wel”.

Mensen maken Nederweert en Weert

Vanuit Punt Welzijn laten we dit jaar mensen in Nederweert en Weert zien die zich vrijwillig inzetten. Deze campagne sluit aan op de landelijke campagne Mensen Maken Nederland in het kader van het Nationaal Jaar Vrijwillige Inzet. Lees hier meer. Ook op de foto? Laat het ons weten via het contactformulier.

Geïnspireerd?

Denk jij nu: Ik wil ook vrijwilligerswerk doen!? Lees meer over het vinden van vrijwilligerswerk op de Sociale Marktplaats Weerterland.

“Een blij gezicht, daar doe je het voor!” Sonja en Jan over vrijwillige inzet.

Sonja (75) en Jan (80) zijn beiden al 20 jaar actief als chauffeurs voor Tafeltje Dekje in Nederweert. Het brengen van een goede maaltijd naar iemand waarvoor het zelf koken niet meer zo gemakkelijk gaat, geeft hen veel voldoening: ”Het blije gezicht en het voor de mensen o zo belangrijke praatje, daar doe je het voor”.

Het team van vrijwilligers is een hechte club die voor elkaar, en daarmee voor de gemeenschap, klaarstaan. “We kunnen nog wel wat chauffeurs gebruiken trouwens”, geven ze aan. Wil jij je aansluiten bij deze club? Kijk dan voor meer informatie op de website van Tafeltje Dekje, of laat het meteen weten aan Zorgcentrum Sint Jozef in Meijel via info@sintjozefwonenenzorg.nl of telefoon (077) 466 7855.

Een interview met Eliman!

Een interview met Eliman Lamin, die ongeveer één jaar vrijwilliger is bij het Keenter Hart in Weert.
Het Keenter Hart maakt onderdeel uit van Punt Welzijn en is een laagdrempelige ontmoetingsplek waar veel activiteiten worden georganiseerd door bedrijven, verenigingen en de buurt.
Een plek waarbij ontmoeten, ontspannen en deelnemen centraal staat!

Eliman, vertel eens iets over jezelf:
Mijn naam is Eliman, ik ben 27 jaar en woon al enige tijd in het AZC te Weert.
Ik ben hier komen wonen nadat ik gevlucht ben uit Gambia. Daar heb ik gewerkt in de horeca nadat ik mijn hotelschool had afgerond.

Hoe ben je bij het Keenter Hart terecht gekomen voor vrijwilligerswerk?
Joop, de huismeester in het AZC, vond me een hardwerkende kracht en stelde voor om ook buiten de deuren van het AZC aan de slag te gaan.
Dit heb ik toen met mijn casemanager besproken en via die weg ben ik terecht gekomen bij Punt Welzijn.
Samen met Elsa (van Punt Welzijn) hebben we gekeken naar mijn toekomstplannen en interesses. Hierna kwam een kennismaking bij het Keenter Hart tot stand.
Nu ben ik ongeveer één jaar aan het werk als vrijwilliger.
Eliman geeft aan dat hij in het Keenter Hart zorgt voor de tafelsetting, drankjes serveert, biertjes tapt voor gasten,  mee helpt met poetsen en sinds enige tijd mag hij ook openen en sluiten.           Dit doet hij ongeveer 2 á 3 dagen per week.

Wat vind je het leukste aan dit vrijwilligerswerk?
Het leren kennen van nieuwe mensen! De gasten vinden het leuk als ik aanwezig ben en begroeten me ook.
Dit is niet alleen in het Keenter Hart, maar ook in het centrum kom ik regelmatig bekenden tegen! We maken dan een praatje en dat geeft me afleiding.
Ook heb ik dit jaar enorm gelachen tijdens carnaval.  De gasten hadden plezier, waren verkleed en hebben vreemd gedanst. Ik vond dit erg leuk om mee te maken.
Daarnaast leer ik ook steeds beter Nederlands want daarvoor ben ik tenslotte hier. Dit kan ik allemaal gebruiken voor nu en later.

Als laatste spreken we Piet van Horne (beheerder Keenter Hart). Hij begeleidt Eliman bij zijn vrijwilligerswerk.Piet, wat zijn jouw ervaringen met Eliman?
Ik ben  erg te spreken over Eliman. Het is een sociaal en gedreven persoon die graag nieuwe dingen leert en ook vaak aanwezig is. Ik werk graag met Eliman samen en heb vertrouwen in hem.
Ik hoop dat hij nog een tijd mag blijven.

Tot slot:
Vooralsnog hoopt Eliman vooral op een mooie toekomst in Nederland waarin hij zijn passie voor de horeca kan voortzetten. Op die vraag heeft hij nog geen antwoord want zijn procedure loopt nog.